نگاه به حذف شبکه های تلویزیونی خانگی منجر به افزایش سبد رسانه ای صدا و سیما نمی شود.


نگاه به حذف شبکه های تلویزیونی خانگی منجر به افزایش سبد رسانه ای صدا و سیما نمی شود.

سید حسن هاشمی رئیس سازمان نظام صنفی رایانه ای کشور در گفت و گو با خبرنگار سیتنا به موضوع چالش های استارتاپی در کشورمان و لزوم توجه ویژه به این کسب و کار برای رفع موانع توسعه پرداخت که در ادامه توضیح داده شده است. .

موانع اصلی شرکت های نوپا و دانش بنیان را در چه زمینه هایی می دانید؟
مهم‌ترین چالش‌های پیش روی استارت‌آپ‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان در حوزه‌های مرتبط با مدیریت دولتی و نیازمند اصلاح و بازنگری است. اگرچه با تصویب و ابلاغ قانون جهش تولید دانش بنیان انتظار می رود برخی از موانع مربوط به نظام سنتی اداری و دولتی از نظام دانش بنیان برداشته شود، اما تجربه نشان داده است که دقت و صحت اجرای کامل قانون چالش بزرگی است در کشور ما است و این تاریخ بد ما را نگران می کند که مبادا تغییرات مهمی رخ دهد و در به همان پاشنه بچرخد.

به عنوان مثال، کسب و کارهای دانش بنیان و استارت آپ ها در مواردی مانند شبکه های تلویزیونی خانگی با موانعی مواجه هستند. به نظر شما عواقب فرهنگی و غیرمنتظره تعطیلی این مجموعه چیست؟
در مجموع باید بپذیریم که هرجا بخش خصوصی وارد شده است به مراتب بهتر از بخش دولتی بوده و مردم آن را احساس می کنند. مثلاً در بخشی از طرح خانه که شما اشاره کردید اتفاقات بسیار خوبی افتاده و از هر جنبه ای که می بینیم نمی توانیم از نتایج مثبت آن چشم پوشی کنیم. طبیعتاً در تحولات و توسعه‌های بزرگ، کمبودهایی وجود خواهد داشت و باید برای رفع آنها تلاش و تعامل کرد، اما زمانی که عموم مردم شیرینی طرح خانگی را چشیدند و تفاوت آن را با تولید نسبتاً ضعیف بخش دولتی درک کردند. . انجام شد، دیگر امکان ورود به این موضوع با نمای استثنا وجود ندارد. اگرچه باید بدانیم که در عرصه رقابتی مانند شبکه نمایش خانگی و ساترا، تصور اینکه با حذف رقبای قوی بخش خصوصی، مخاطبان آن به سبد رسانه های دولتی مانند تلویزیون اضافه شوند، تصور اشتباهی است. و رادیو، و این اتفاق نخواهد افتاد.

وقتی مردم طعم شیرین طرح خانه را چشیدند و تضاد آن را با تولید نسبتاً ضعیف بخش دولتی درک کردند، دیگر نمی‌توان این موضوع را با نگاه استثنایی در نظر گرفت.

مقررات گذاری یکی از وظایفی است که نهادهای دولتی برای شرکت های دانش بنیان در نظر گرفته اند، اغلب همان نهادهای دولتی که نقش رگولاتوری را ایفا می کنند رقیب شرکت های نوپا می شوند، این رویه چه عوارضی دارد و آیا منجر به آن نمی شود. پایتخت پرواز؟
ما به عنوان نمایندگان بخش خصوصی صنعت فاوا بارها نظر خود را در این خصوص اعلام کرده ایم و معتقدیم تنها راه حل این مشکل واگذاری مقررات به بخش خصوصی است. این یک تجربه موفق جهانی است که منجر به ارتقای کمی و کیفی خدمات از هر نظر می شود و ما نیز باید همین مسیر را در کشور خود طی کنیم. البته این به معنای حذف دولت از فضای مورد نظر نیست، بلکه گفته های بخش خصوصی این است که دولت تنها باید سیاست گذار کلان باشد و وارد جزئیات برنامه ها و اقدامات بخش خصوصی تا کنون نشود. .

باید بپذیریم که با توسعه فناوری اطلاعات در دنیا و به تبع آن در کشور ما، مرزهای مجازی جایگزین مرزهای فیزیکی شده و حوزه فعالیت گسترده تر شده است.

باید بپذیریم که به دلیل همین نگاه غلط، بدنه دولت بسیار بزرگ شده و مدیریت آن سخت شده است، در حالی که دولت نیاز به کاهش دارد و این موضوع در حوزه ای مانند فناوری اطلاعات و ارتباطات اهمیت بیشتری دارد. . دلیلش هم این است که باید بپذیریم که با پیشرفت فناوری اطلاعات در دنیا و متعاقباً در کشور ما، مرزهای مجازی جایگزین مرزهای فیزیکی شده و حوزه فعالیت گسترده تر شده است. به همین دلیل اقدامات و برنامه ریزی های ما باید مبتنی بر دنیای مجازی و مرزهای مجازی باشد. در این دنیای مجازی، مخاطب ما نیز مخاطب بین المللی است و خروجی ما باید بتواند خود را با این جامعه تطبیق دهد. پس باید بپذیریم که در این فضا و عرصه جدید رقابت بین المللی، اگر بخواهیم موفق شویم و از مزیت ها و دستاوردهای آن به نفع کشور و مردم استفاده کنیم، نمی توانیم با میکروسکوپ دولتی و سازوکارهای سنتی وارد رقابت شویم. کار بین المللی است، اما بخش خصوصی باید تقویت شود و اجازه داده شود با قدرت های گسترده و حمایت قوی دولت کار کند.

مشکل اصلی در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات ملی، تنوع بخش‌های تصمیم‌گیری و تصمیم‌گیری در دستگاه‌های حاکمیتی و دولت‌ها است و به همین دلیل گاهی نمی‌توان به نتیجه‌گیری کامل رسید.

نکته مهمی که لازم است به آن اشاره کنم این است که یکی از مشکلات اساسی در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات در این کشور، تنوع بخش های نظر سنجی و تصمیم گیری در بدنه مادر و دولت است و به همین دلیل گاهی اوقات امکان جمع بندی کامل وجود ندارد.. رسید . بارها اشاره کرده ایم که برای حل این مشکل باید سازوکار مشخصی بین دولت، دولت و بخش خصوصی ایجاد شود و همه اعضای اکوسیستم آن را هماهنگ کنند. این رویداد به تبادل نظر و افکار مشترک هم در سیاست گذاری کلان و هم در حوزه اجرا کمک می کند و همگان انطباق نظام داده شده را می پذیرند.

تعطیلی کسب و کارهای دانش بنیان و استارت آپ ها یا اعمال محدودیت هایی مانند مهاجرت فعالان این حوزه و سرمایه گذاران علاقمند به سرمایه گذاری در این حوزه چه پیامدهایی دارد؟
نتیجه این مشکل کاملاً مشخص است و هیچکس نمی تواند تأثیر آن را در افزایش تمایل و انگیزه نخبگان برای مهاجرت کتمان کند. به خصوص در آن قسمت از داستان، امکانات و ظرفیت های بسیار جذاب و دلگرم کننده ای توسط کشور میزبان ارائه می شود و در واقع تاثیرگذار است. همانطور که بارها گفته شد نخبگان ما در شرکت های دانش بنیان توقع چندانی ندارند و اگر از امکانات مناسب برای زندگی معقول در کشورمان برخوردار باشند، قطعا ترجیح می دهند در وطن خود و در کنار آنها بمانند و خدمت کنند. عزیزترین این موضوع در مورد سرمایه گذاران نیز صدق می کند و نمونه های زیادی از آنها را می شناسیم که می خواهند در کشور خودمان سرمایه گذاری کنند، اما تجربیات تلخ و موانع بسیار در گذشته باعث شده آنها مسیر دیگری را در پیش بگیرند. . بنابراین باید تلاش کنیم تا این سنگ ها را از پای آنها برداریم و شرایط را برای فعالیت و سرمایه گذاری آنها فراهم کنیم.

نخبگان ما در شرکت های دانش بنیان توقع چندانی ندارند و اگر امکانات مناسبی برای زندگی معقول در کشور خود داشته باشند، قطعا ترجیح می دهند در کشور خود بمانند و خدمت کنند.

نگرانی دیگری که در حال جدی شدن است، پیگیری «ویزای استارتاپی» توسط بسیاری از تیم ها و استارتاپ های دانش بنیان است. این موضوع چه پیامدها و نگرانی هایی را به دنبال دارد و راه حل دولت در این زمینه چیست؟
متاسفانه این اتفاق افتاد و سال گذشته بحث مهاجرت گروه های نخبگان یا همان مهاجرت شرکت ها و استارت آپ ها نیز مطرح شد. اگرچه خوشبختانه این موضوع هنوز رایج نشده است، اما اگر از آن غافل شویم، تبعات زیادی برای کشور خواهد داشت. برخی از کشورها با توجه به قابلیت‌های بسیار خاص نخبگان ما، حتی فضاهای کاری مورد نیاز خود را فراهم می‌کنند و امکانات زیادی را برای مهاجرت به شکل شرکتی با محصولات فناوری خود در اختیار آنها قرار می‌دهند.

برخی کشورها با تخصص بالای نخبگان ما حتی فضای کاری مورد نیاز خود را نیز فراهم می کنند و امکانات زیادی را در اختیار آنها قرار می دهند.

در این شرایط که مسئولان ما واقعاً با پذیرش این پیشنهاد جالب و جذاب می توانند بر مشکل دانش بنیان در این کشور غلبه کنند و میل به مهاجرت را تقویت کنند، می توان امیدوار بود که وضعیت بخش خصوصی در این کشور بهبود یابد. تقویت امید به آینده در بین پایگاه دانش اما اگر چشمانمان را روی این واقعیت ببندیم، باید خود را برای مهاجرت بیشتر آنها آماده کنیم.