توسعه روابط منطقه ای و جهانی ایران با مشارکت در پالایش فراساحل



به گزارش ایرنا، داشتن سهام در پالایشگاه فراساحلی مزایای زیادی برای کشور دارد. بنابراین کشورهای صادرکننده نفت همواره این سیاست را راهی برای تضمین فروش نفت خود می بینند.

متأسفانه این سیاست در کشور ما مغفول مانده است و آن طور که باید از ظرفیت های موجود برای همکاری در پالایشگاه های فراساحلی استفاده نمی کنیم، اما وزارت نفت در دولت سیزدهم اقداماتی را در این زمینه انجام داده است.

ونزوئلا اولین کشوری است که تهران برای همکاری های پالایشی هدف آن قرار گرفته است. این تلاش منجر به فروش روزانه 200 هزار بشکه نفت ایران به کاراکاس شد که در شرایط کنونی تحریم گامی مثبت به جلو محسوب می شود.

ازبکستان یکی دیگر از کشورهایی است که وزیر نفت آن در حاشیه اجلاس سران سازمان همکاری شانگهای از افزایش فروش نفت به این کشور و همکاری در پالایشگاه های آن خبر داد.

ازبکستان دو پالایشگاه بزرگ نفت با ظرفیت پالایش 230000 بشکه دارد. اما در حال حاضر این پالایشگاه ها با 50 درصد ظرفیت کار می کنند و باید با همکاری تهران از ظرفیت آنها به طور کامل استفاده شود.

مهرداد ویس کرمی عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات شورای اسلامی در گفت و گو با خبرنگار ایرنا با اشاره به اینکه سال هاست کارشناسان بر لزوم تبدیل نفت به فرآورده و پرهیز از خام فروشی تاکید کرده اند، اظهار داشت: در این راستا باید توجه داشت که در صورت نیاز به تولید نفت، باید نفت را تبدیل به فرآورده کرد. تاکید می کنند و این به یک موضوع روشن تبدیل شده است.

وی افزود: خام فروشی برای توسعه و رشد کشور مضر است. سرمایه های ما به دلیل خام فروشی هدر می رود و هیچ ارزش افزوده ای به کشور باز نمی گردد. ما نباید نفت را به عنوان سرمایه ملی به عنوان یک پول بادآورده هدر دهیم. ما باید سیاست هایی داشته باشیم که منطبق بر استفاده بهینه از سرمایه این ملت باشد. تبدیل نفت به فرآورده، علاوه بر ایجاد ارزش افزوده بیشتر، منجر به ایجاد اشتغال و استقلال ملی می شود. از طرفی این روش منجر به خنثی سازی محدودیت ها می شود.

این نماینده مجلس گفت: اگر سال گذشته به فکر تبدیل نفت به فرآورده بودیم و این سیاست را اجرا می کردیم، در دوران تحریم با مشکلات کمتری مواجه می شدیم، زیرا فرآورده های نفتی نسبت به نفت خام کمتر در معرض تحریم قرار دارند.

ویس کرمی تاکید می کند: نفت ثروت ابدی نیست و ممکن است انرژی های دیگری بیاید و استفاده از این ماده گرانبها را در دنیا محدود کند. با تغییر نفت به فرآورده های نفتی می توانیم از آسیب به این کشور جلوگیری کنیم.

وی ادامه داد: یکی از سیاست هایی که می توانیم در پیش بگیریم و مزایای زیادی برای ما دارد، استفاده از ظرفیت بیکار پالایشگاه های فراساحلی است. استفاده از امکانات کشورهای هدف برای تبدیل نفت به فرآورده می تواند مورد توجه قرار گیرد و از این طریق بتوانیم به منافع متقابل برای خود و سایر کشورها دست یابیم. البته باید به این نکته توجه داشت که سرمایه گذاری در پالایشگاه فراساحلی باید در کشورهایی انجام شود که امنیت سرمایه ما تضمین شده باشد.

عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس تصریح کرد: یکی از مزایای همکاری در پالایش فراساحل، صادرات خدمات فنی و مهندسی به کشور است. در حال حاضر برخی نخبگان برای کار در داخل کشور با مشکل مواجه هستند و می توانیم با انتقال دانش به کشورهای دیگر شغل ایجاد کنیم و تا حدودی به حل این مشکل کمک کنیم.

ویس کرمی افزود: صادرات خدمات فنی و مهندسی به کشورهای دیگر این امکان را به ما می دهد که نخبگان را در خانه نگه داریم و از مهاجرت آنها جلوگیری کنیم. انتقال دانش به کشورهای دیگر برای کشور ما ارزشمند است و منجر به تولید ثروت می شود.

وی خاطرنشان کرد: تلاش وزارت نفت در خصوص همکاری در پالایشگاه های خارج از خاک ونزوئلا و افزایش فروش نفت به این کشور را می توانیم در شرایط فعلی موفقیتی برای دولت سیزدهم بدانیم. ونزوئلا تاکنون متحد خوبی برای ما بوده است و همکاری با این کشور پاسخگوی نیازهای دو طرف است.

نمایندگان مردم در این مجلس گفتند: باید از ظرفیت موجود به نحو احسن استفاده کنیم. فرصت ها در دنیای اقتصاد نباید ماندگار باشد، هر چقدر هم که بتوانیم از فرصت ها استفاده کنیم، به نفع کشور است و باید انجام دهیم. به طور کلی کشورهایی که سابقه همکاری با ایران را دارند و در شرایط تحریم در کنار تهران بوده اند، قابل اعتمادتر هستند.

ویس کرمی تصریح کرد: همکاری در پالایش فراسرزمینی در کشورهای منطقه از جمله لبنان، سوریه، ازبکستان و … علاوه بر ایجاد بازار برای فروش نفت کشور می تواند به افزایش نفوذ سیاسی و اقتصادی ایران نیز منجر شود. . در منطقه و توافق سازمان همکاری شانگهای.